{"id":7272,"date":"2015-02-19T11:06:16","date_gmt":"2015-02-19T10:06:16","guid":{"rendered":"http:\/\/kurierskruda.pl\/?p=7272"},"modified":"2015-02-19T12:38:35","modified_gmt":"2015-02-19T11:38:35","slug":"opowiesc-rzeka-czesc-vi-cisie-kolonie-letnie-i-letniska","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/kurierskruda.pl\/index.php\/opowiesc-rzeka-czesc-vi-cisie-kolonie-letnie-i-letniska\/historia-regionu","title":{"rendered":"Opowie\u015b\u0107 rzeka. Cz\u0119\u015b\u0107 VI \u2013 Cisie, kolonie letnie i letniska"},"content":{"rendered":"

Cho\u0107<\/strong> dw\u00f3r w Cisiu istnia\u0142 oko\u0142o 200 lat i sp\u0142on\u0105\u0142 zaledwie 67 lat temu, to dysponujemy tylko\u00a0 jednym jego zdj\u0119ciem. Na szcz\u0119\u015bcie dzi\u0119ki ludziom takim jak Pan Robert Skorupa<\/strong>, (upartym poszukiwaczom), mo\u017cemy zobaczy\u0107 cisie\u0144ski dw\u00f3r oczami wyobra\u017ani. W poprzednim artykule prezentowali\u015bmy opis dworu w Cisiu ze wspomnie\u0144\u00a0 Leona Dembowskiego z wrze\u015bnia 1807 roku. <\/strong><\/p>\n

http:\/\/kurierskruda.pl\/index.php\/olesin-cisie-debe-wielkie-skruda-dluga-k-opowiesc-rzeka-czesc-iv-letniska-pensjonaty-cisie-skruda\/bez-kategorii<\/a><\/p>\n

http:\/\/kurierskruda.pl\/index.php\/opowiesc-rzeka-czesc-v-cisie\/historia-regionu<\/a><\/p>\n

Tym razem prezentujemy opis dworu zapisany w Ma\u0142ym Przegl\u0105dzie<\/strong><\/span> <\/a>pi\u015bmie dzieci i m\u0142odzie\u017cy redagowanym pod kierownictwem Janusza Korczaka<\/strong><\/span><\/a>. Ma\u0142y Przegl\u0105d<\/strong> by\u0142 cotygodniowym dodatkiem do gazety Nasz Przegl\u0105d<\/a><\/span>\u00a0<\/strong> w latach 1926\u20131939. W 255 jego wydaniu znajduje si\u0119 opis kolonii letnich zorganizowanych w cisie\u0144skim dworze latem 1931 roku<\/strong>. W tym czasie August Zalewski<\/strong> prowadzi\u0142 w Cisiu pensjonat – sanatorium. Opis koloni nades\u0142a\u0142o do Ma\u0142ego Przegl\u0105du<\/span><\/strong> Ko\u0142o Uczestnik\u00f3w Kolonii. Artyku\u0142 zosta\u0142 wydrukowany 16.09.1931 roku.<\/p>\n

„……Cz\u0142onk\u00f3w Ko\u0142o Uczestnik\u00f3w Kolonii liczy\u0142o 10-ciu: pan Nachum, 5 ch\u0142opc\u00f3w i 4 dziewczynki. S\u0105 to: Salek, Jak\u00f3b, Adek, Beniek, Alter, Halina, R\u00f3zia, Dola i Ryta. Odbyli\u015bmy 5 posiedze\u0144, z kt\u00f3rych pierwsze w Saskim Ogrodzie zako\u0144czy\u0142o sie wsp\u00f3lnym teatrem w Elizeum. Na drugiem posiedzeniu Opracowali\u015bmy tre\u015b\u0107 numeru kolonijnego, a mianowicie: 1) przed mowa, 2) wspomnienia z kolonii, 3) pierwszy czas na kolonii 4) r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy wychowaniem domowem i kolonijnem , 5) wp\u0142yw kolonii na charakter cz\u0142owieka, 6) szko\u0142a nauki, szko\u0142a \u017cycia, 7) starsi i m\u0142odzina kolonii, 8) znaczenie kolonii, dla dziecka \u017cydowskiego, 9) nasz dworek, 10) r\u00f3\u017cnica w obcowaniu ch\u0142opc\u00f3w i dziewcz\u0105t w mie\u015bcie i na kolonii\u00a0 11) humorystyka kolonijna, 12) typy kolonijne, 13) wiecz\u00f3r po\u017cegnalny, 14) \u015bpiew.\u00a0 Tematy rozdzielono mi\u0119dzy cz\u0142onkami K. U. K.\u00a0 Nadto punkt wspomnie\u0144 podzielono na cz\u0119\u015bci: 1) wstawanie, 2) obiad, 3) pi\u0105tek, 4) wycieczki, 5) k\u0105piel s\u0142oneczna, 6) gry i zabawy 7) powr\u00f3t. Na trzeciem i czwartem posiedzeniach odczytano pierwsze\u00a0 artyku\u0142y. Na ostatniem u\u0142o\u017cono ich porz\u0105dek. Owocem naszej pracy wsp\u00f3lnej jest numer po\u015bwi\u0119cony kolonii letniej w Cisie – stacja D\u0119by Wielkie. Mo\u017ce urywki jakie\u015b przydadz\u0105 si\u0119 Ma\u0142emu Przegl\u0105dowi.<\/em><\/span><\/p>\n

NASZ DWOREK<\/strong>. Dworek liczy kilka pokoi. Mamy wiele radosnych chwil, nie ka\u017cdemu by si\u0119 podoba\u0142. W ksi\u0105\u017ckach czytamy: \u201eW\u015br\u00f3d zieleni drzew stoi bia\u0142y dworek\u201c A ja w\u0142a\u015bnie opisze bronzowy. Idziemy ze stacji po piachu. Z rado\u015bci\u0105 witamy parkan. Furtka otwarta. Wchodzimy. Czujemy nareszcie twardy grunt pod nogami. Na dziedzi\u0144cu, usypanym \u017cwirem, \u0142awki zapraszaj\u0105 go\u015bcinnie by spocz\u0105\u0107. Dworek liczy kilka pokoi. Na pierwszem pietrze 3 pokoje: dwa pokoje dla dziewcz\u0105t, jeden wychowawczyni. Plag\u0105 pokoi g\u00f3rnych by\u0142y schody. kt\u00f3rych niejedna z nas pad\u0142a ofiar\u0105. Idzie sobie dziewcz\u0119 zadumane lub zakochane, nagle ryms! jak d\u0142uga. Pok\u00f3j dziewcz\u0105t starszych by\u0142 mi\u0142y i jasny. Mia\u0142y\u015bmy dwa okna i balkon; ale od balkonu wara, bo, Bo\u017ce bro\u0144 zerwie si\u0119 – i katastrofa gotowa. Parterowe pokoje ch\u0142opc\u00f3w,- o tych nie chc\u0119 m\u00f3wi\u0107. Weranda by\u0142a ich chlub\u0105. Druga weranda by\u0142a tak\u017ce: z niej prowadzi\u0142y drzwi do pokoju pana kierownika i wychowawcy. Z okna naszego wida\u0107 by\u0142o staw, o zachodzie s\u0142o\u0144ca \u015bliczny, oblany purpur\u0105; na nim bia\u0142e kaczki. Nieraz wstawa\u0142am wcze\u015bniej, by patrze\u0107 gdy s\u0142o\u0144ce z mgie\u0142 leniwie wychodzi\u0142o. U\u015bpiony dw\u00f3r i sad, i kwiaty, i ptaki – nagle wszystko si\u0119 budzi. Klomby mieni\u0105 si\u0119 barwami kwiecia. Wychowawca w bia\u0142ej koszuli z dzwonkiem w r\u0119ku obchodzi pokoje \u015bci\u0105ga \u015apioch\u00f3w z \u0142\u00f3\u017cek. Zaczyna si\u0119 weso\u0142y dzie\u0144. Wieczorem zm\u0119czone k\u0142adziemy si\u0119 spa\u0107.- Czasem dziewczynki urz\u0105dza\u0142y bale. Artystki kolonjine pokazywa\u0142y co umiej\u0105. Nocn\u0105 cisz\u0119 przerywa\u0142 niekiedy odg\u0142os wystrza\u0142u. To ogrodnik p\u0142oszy\u0142 z\u0142odzieja. kt\u00f3rego n\u0119ci\u0142y pi\u0119kne owoce. Budzi\u0142y\u015bmy si\u0119 z biciem serca. Jedna niby duch w bieli zamyka\u0142a okna. To znowu zrywa\u0142a si\u0119 burza. B\u0142yskawice o\u015blepia\u0142y oczy grzmoty przejmowa\u0142y groz\u0105. Zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce noc nie ma ko\u0144ca. Ale nadchodzi ranek\u00a0 a z nim s\u0142o\u0144ce rozprasza obawy. Chwile sp\u0119dzone we dworku by\u0142y, s\u0105 i b\u0119d\u0105 nam zawsze najmilszem wspomnieniem. Niech \u017cyje!<\/em><\/span><\/p>\n

WSTAWANIE<\/strong>.<\/em><\/span>
\n Ojneg le szabos, oi-oi-oj!\u00a0 To \u015bpiew Lejzora – nosiwody, kt\u00f3ry wczesnym rankiem wywodzi trele, niczem s\u0142owik. Z pokoju ch\u0142opc\u00f3w dochodzi nas wrzawa. W naszym – brz\u0119czenie much, \u015bwist przez nos jednej z kole\u017canek, mruczenie przez sen drugiej. Nagle: Wstawa\u0107 dziewcz\u0119ta. ju\u017c p\u00f3\u017ano! Galopem ubieramy si\u0119- Uzbrojone w instrumenty do mycia puszczamy si\u0119 na d\u00f3\u0142 do umywalni. Zamawia si\u0119 miski. W \u015brodku stoi szanowna jej mo\u015b\u0107 kucharka i gderze. – Czego lejeta wod\u0119? Ma\u0142o wam b\u0142ota?! Dzwonek. Nawo\u0142ywania: Pierwsza, druga grupa na \u015bniadanie! Potem gimnastyka, gry i zabawy: koszyk\u00f3wka, siatk\u00f3wka. bieguny, handbol, sztafeta, matka, r\u00f3\u017ca.<\/em><\/span><\/p>\n

OBIAD KOLONIJNY.<\/strong><\/em><\/span>
\n Godzina druga. Ze wszystkich stron nawo\u0142ywania: na obiad – Hajda do umywalni my\u0107 r\u0119ce, potem do jadalni. Zajmujemy miejsca. Wychowawca rozpoczyna z nami \u015bpiewy, chce w ten spos\u00f3b skr\u00f3ci\u0107 czas albo jak m\u00f3wi\u0105 ch\u0142opacy, zaostrzy\u0107 apetyt. Z pocz\u0105tku \u015bpiewaj\u0105 porz\u0105dnie, potem bezsensowne ryki. Urz\u0105dzaj\u0105 koci\u0105 muzyk\u0119, i \u0142y\u017ckami i widelcami wal\u0105 w talerze. Og\u0142uchn\u0105\u0107 mo\u017cna. ! Dy\u017curni przy sto\u0142ach, – rozlega si\u0119 g\u0142os inspekcyjnego. Teraz ju\u017c jest spok\u00f3j- Ka\u017cdy zaj\u0119ty jedzeniem. Spok\u00f3j zak\u0142\u00f3ca zn\u00f3w – seria dolewek. Prosz\u0119 pana, ja chc\u0119 dolewk\u0119 – ka\u017cdy wyci\u0105ga swoj\u0105 misk\u0119. Chcemy si\u0119 wy\u015blizgn\u0105\u0107, ale pan dokt\u00f3r oznajmia, \u017ce rozdawa\u0107 b\u0119dzie preparaty. Kto mo\u017ce, wykrada si\u0119. Prosz\u0119 pana. ja bior\u0119 \u017celazo. Ja bior\u0119 hematogen.<\/em><\/span><\/p>\n

R\u00d3\u017bNICA MIEDZY DOMEM I KOLONJ\u0104.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Pierwszy raz by\u0142am na kolonii. Dozna\u0142am wielu wra\u017ce\u0144. Z pocz\u0105tku trudno mi by\u0142o si\u0119 przyzwyczai\u0107 do gwaru i ha\u0142asu. W domu spok\u00f3j, cisza domowego ogniska. Po kilku dniach dopiero z\u017cy\u0142am si\u0119, a nawet polubi\u0142am \u017cycie kolonijne. Tego w miejskiej ciasnocie zazna\u0107 nie mo\u017cna. Malo w mie\u015bcie mamy swobody. Zdziczeli\u015bmy, siedz\u0105c nad\u00a0 ksi\u0105\u017ckami- \u017badnych rozrywek. To te\u017c w ci\u0105gu pierwszych dni nie wszyscy umieli korzysta\u0107 ze swobody. Pragn\u0119li j\u0105 wyzyska\u0107 dla \u0142obuzerskich wybryk\u00f3w. Na szcz\u0119\u015bcie nie uda to si\u0119. Panowa\u0142a w\u0142adza wy\u017csza – personel. Szybko uspokoili si\u0119 zr\u00f3wnali z dzie\u0107mi normalnemi, rozpocz\u0119li \u017cywot ludzi o\u015bwieconych.<\/em><\/span><\/p>\n

CH\u0141OPCY I DZIEWCZ\u0118TA.<\/strong><\/em><\/span>
\n \u017bycie ludzkie tak si\u0119 jako\u015b u\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce zachowano jak gdyby dwa gatunki: jeden stanowi\u0105 dziewcz\u0119ta, drugi ch\u0142opcy. Pami\u0119tam, jeszcze kilka lat temu – ogromna przepa\u015b\u0107 dzieli\u0142a dziewcz\u0119ta od r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w. Chowano nas, jakby\u015bmy mia\u0142y \u017cy\u0107 na dw\u00f3ch odr\u0119bnych planetach. Teraz widz\u0105 ju\u017c w nas przysz\u0142e kobiety i m\u0119\u017cczyzn kt\u00f3rzy tworzy\u0107 b\u0119d\u0105 przysz\u0142e spo\u0142ecze\u0144stwo, przygotowuj\u0105 nas do \u017cycia rzeczywistego. Inaczej wygl\u0105da obcowanie dziewcz\u0105t i ch\u0142opc\u00f3w w mie\u015bcie, inaczej na wsi. Mog\u0119 ju\u017c co nieco powiedzie\u0107, gdy\u017c wci\u0105gu miesi\u0105ca widzia\u0142am i by\u0142am widziana. Trzeba by\u0142o doj\u015b\u0107 do wzajemnego porozumienia. Szybko prze\u0142amane zosta\u0142y pierwsze lody. Dziewcz\u0119ta zacz\u0119\u0142y gra\u0107 z ch\u0142opcami w siatk\u00f3wk\u0119, inteligenta, plotki i t.d. W mie\u015bcie takie zbli\u017cenie wygl\u0105da inaczej. Jedynemi miejscami, kt\u00f3re daj\u0105 mo\u017cno\u015b\u0107 poznania si\u0119, s\u0105 ogrody, aleje i kina. Na jednej z \u0142awek ogrodu siedzi m\u0142odzian i dziewcz\u0119, narazie nieznajomi. G\u0142owi\u0105 si\u0119, jakiego u\u017cy\u0107 fortelu, aby si\u0119 pozna\u0107. Panna bardziej pomys\u0142owa, opuszcza chustk\u0119 do nosa, spogl\u0105da z pod oka, co on uczyni. M\u0142odzian u\u015bmiechni\u0119ty podaje w\u0142a\u015bcicielce opuszczony przedmiot. Ona dzi\u0119kuje za fatyg\u0119 – Zawieraia znajomo\u015b\u0107, potem sympatia, kr\u00f3tkotrwa\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107, mi\u0142o\u015b\u0107 sezonowa, potem plotki, podejrzenia, w ko\u0144cu k\u0142\u00f3tnia. Taki los czeka wszystkie miejskie flirty. Wie\u015b zrodzi\u0142a zdrowy od\u0142am ludzko\u015bci. Tu dziewcz\u0119ta zdobywaj\u0105 sobie r\u00f3wnouprawnienie, nat\u0119\u017caj\u0105 mi\u0119\u015bnie i m\u00f3zgi, by sprosta\u0107 ch\u0142opcom. Pytanie: czy dlatego si\u0119 wysilaj\u0105, \u017ce s\u0105 mniej zdolne. upo\u015bledzone przez natur\u0119? Nie, jest pewna cz\u0119\u015b\u0107 kobiet, kt\u00f3re si\u0119 potrafi\u0142y wybi\u0107 ponad poziom. Te nie pozwol\u0105 sobie w kasz\u0119 dmuchna\u0107. Nawet przewy\u017cszaj\u0105 ch\u0142opc\u00f3w, ale s\u0105, kt\u00f3re kokietuj\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105. Przy wysiadaniu z doro\u017cki kawaler musi jej poda\u0107 r\u0119k\u0119. Tem t\u0142omaczy si\u0119 ich niedo\u0142\u0119stwo i brak silnej woli. Przytocz\u0119 ma\u0142y fakt. Pewnego razu pojecha\u0142 wychowawca do Warszawy. Znale\u017ali si\u0119 oczywi\u015bcie ch\u0119tni, by go odprowadzi\u0107 na poci\u0105g. Po\u017cegnawszy si\u0119 wracamy na koloni\u0119 i tu nadarzy\u0142a si\u0119 sposobno\u015b\u0107 wr\u00f3cenia furmank\u0105, ale tylko dziewczynkom. Dziewcz\u0119ta jednak, nie chc\u0105c korzysta\u0107 z prawa s\u0142abszych, o\u015bwiadczy\u0142y, \u017ce r\u00f3wnie\u017c wr\u00f3c\u0105 pieszo. Ch\u0142opcy zacz\u0119li nas podejrzewa\u0107. Jeden zrobi\u0142 uwag\u0119, kt\u00f3r\u0105 przytaczam dos\u0142ownie: Jak\u0105 wy polityk\u0119 prowadzicie, \u017ce nie chcecie wraca\u0107 furmank\u0105? Podczas rozmowy na temat r\u00f3wnouprawnienia – zdo\u0142ano ch\u0142opc\u00f3w przekona\u0107, \u017ce sami wol\u0105 dziewczynki 0 silnej woli ni\u017c te, kt\u00f3rych jedynym celem jest ch\u0119\u0107 przypodobania. Nauka nie posz\u0142a w las.<\/em><\/span><\/p>\n

NIEUDANA GRANDA.<\/strong><\/em><\/span>
\n Ch\u0142opcy postanowili nap\u0119dzi\u0107 stracha dziewczynkom: mieli przebra\u0107 si\u0119 za duchy i dostawszy si\u0119 po drabinie do okna, nasyci\u0107 si\u0119 naszem przera\u017ceniem. Po kolacji, nie chc\u0105c si\u0119 zdradzi\u0107 przed wychowawc\u0105, poszli spokojnie spa\u0107. Gdy na<\/em><\/span>
\n dworze by\u0142o ju\u017c ciemno, i zamar\u0142 gwar kolonijny – wyruszy\u0142o trzech ch\u0142opc\u00f3w na przy gotowanie. Przystawili drabin\u0119<\/em><\/span>
\n do okna i zobaczyli, czy personel \u015bpi. Gdy wszystko to ju\u017c by\u0142o przygotowane, przebrali si\u0119 i udali na miejsce dzia\u0142ania, zachowuj\u0105c wszelkie mo\u017cliwe \u015brodki ostro\u017cno\u015bci. Niestety, w mi\u0119dzyczasie kto\u015b usun\u0105\u0142 drabin\u0119 z pod okna. Odrzuci\u0142 j\u0105 tak daleko, \u017ce nie mogli w nocy odnale\u017a\u0107. Gdy przyszli na miejsce i zobaczyli brak drabiny. z kwa\u015bnemi minami wr\u00f3cili do pokoju, z\u0142owi\u0105c si\u0119 nad tem, kto im figla splata\u0142.<\/em><\/span><\/p>\n

WIECZORNICA.<\/strong><\/em><\/span>
\n Podobno dziewczynki pragn\u0105 gwiazdki z nieba. Nam zachcia\u0142o si\u0119 tylko wieczorku. Otrzyma\u0142y\u015bmv pozwolenie od wychowawcy. \u0141\u00f3\u017cka ustawi\u0142y\u015bmy w czworobok, w jednym k\u0105cie pokoju pali\u0142a sie nasza lampa, w drugim po\u017cyczona od ch\u0142opc\u00f3w. Kupi\u0142y\u015bmy za 50 groszy pestek. Po kolacji zacz\u0119\u0142a si\u0119 zabawa. Deklamowano wierszem i \u015bpiewali\u015bmy ch\u00f3rem, potem pojedy\u0144cze g\u0142osy. Jedna z dziewcz\u0105t gra\u0142a na organkach, druga gwizda\u0142a. Potem bawili\u015bmy si\u0119 w r\u00f3\u017cne gry.<\/em><\/span>
\n Jest weso\u0142a gra – plotki. Nieszcz\u0119sne ofiary ujrza\u0142y wszystkie swoje grzechy i grzeszki. Musze zaznaczy\u0107, \u017ce nikt si\u0119 nie obrazi\u0142. O godz. 11-stej jeden z go\u015bci, rozumie si\u0119 ch\u0142opiec, po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 na \u0142\u00f3\u017cko i zasn\u0105\u0142. To by\u0142o has\u0142em rozej\u015bcia si\u0119.<\/em><\/span>
\n Pr\u00f3cz pestek uraczy\u0142y\u015bmy si\u0119 jeszcze ciastkami, i jedna niesk\u0105pa dusza cz\u0119stowa\u0142a cukierkami aktor\u00f3w i go\u015bci. Potem doprowadzi\u0142y\u015bmy pok\u00f3j do porz\u0105dku, i siedz\u0105c na \u0142\u00f3\u017ckach zacz\u0119\u0142y\u015bmy rozmawia\u0107. Z pokoju ma\u0142ych dziewczynek, podra\u017cnionych, \u017ce ich nie zaproszono\u00a0 przychodzi\u0142y ci\u0105g\u0142e delegatki z pro\u015bb\u0105 o spok\u00f3j. Rozumie si\u0119, odby\u0142 si\u0119 tak\u017ce po\u017cegnalny koncert. Jak \u0142atwo przewidzie\u0107, z pocz\u0105tku Spad\u0142 deszcz, psuj\u0105c nasz\u0105 scen\u0119, potem pogoda. Przed wieczorem wszystko by\u0142o gotowe.<\/em><\/span><\/p>\n

OSTATNIE DNIE.<\/strong><\/em><\/span>
\n Jeszcze jeden tylko ostatni dzie\u0144. Ka\u017cdy chce pozostawi\u0107 po sobie dobre wspomnienie. Wszyscy od\u015bwi\u0119tnie ubrani, w uroczystym nastroju chodzimy! woko\u0142o domku. O wszystkiem m\u00f3wi si\u0119 ju\u017c dzi\u015b ostatni raz.\u00a0 Na to, na co patrzyli\u015bmy wczoraj oboj\u0119tnie, dzi\u015b \u017cegnamy z rozrzewnieniem. Przykro wyje\u017cd\u017ca\u0107 od tego, co si\u0119 polubi\u0142o. Byli i tacy, kt\u00f3rzy pr\u00f3bowali w\u0142a\u015bnie dzi\u015b dokazywa\u0107 i psoci\u0107. Nie mamy im tego za z\u0142e, nie zastanowili si\u0119. Niema ludzi z\u0142ych, s\u0105 tylko lekkomy\u015blni i nierozwa\u017cni. Mo\u017ce byli \u017ale wychowani, nie nauczono ich, co nale\u017cy kocha\u0107, do czego si\u0119 przywi\u0105za\u0107,<\/em><\/span>
\n co w pami\u0119ci zachowa\u0107. Nale\u017cy im przebaczy\u0107. Ja w ten ostatni dzie\u0144 mia\u0142am wszystkie dobre uczucia. Co z\u0142e, schowa\u0142o si\u0119 gdzie\u015b g\u0142\u0119boko. Wychowawcy krz\u0105tali si\u0119, szykowali niespodzianki i upominki. Obiad i podwieczorek odby\u0142y si\u0119 w nastroju \u015bwi\u0105tecznym. Po kolacji zebra\u0142y\u015bmy si\u0119 w jadalnym pokoju. Wychowawca poprosi\u0142 0 cisz\u0119 i w s\u0142owach prostych a serdecznych odezwa\u0142 si\u0119 do nas. Nie mog\u0119 powt\u00f3rzy\u0107, o czem m\u00f3wili, wiem tylko, \u017ce zapad\u0142a g\u0142\u0119boka cisza. Nie by\u0142o teraz mi\u0119dzy nami r\u00f3\u017cnic, wszyscy byli\u015bmy r\u00f3wni, nikt nie mia\u0142 do nikogo \u017calu. Zbli\u017cyli\u015bmy si\u0119 nagle ku sobie. Ka\u017cdy czu\u0142 skruch\u0119 za przykro\u015bci, kt\u00f3re sprawi\u0142. \u0141zy mia\u0142am w oczach. Nie\u015bmia\u0142o\u015b\u0107 nie pozwoli\u0142a nam odpowiedzie\u0107 serdecznem s\u0142owy. Potem rozdano nagrody, w\u0142a\u015bciwie pami\u0105tki za r\u00f3\u017cne rzeczy. Chwila mo\u017ce ostatnia w \u017cyciu ka\u017cdego z nas. Odczytywano nazwiska tych, c0 zas\u0142u\u017cyli (dostali) i tych, kt\u00f3rzy mo\u017ce nie byli warci, lecz poprawili si\u0119 na kolonii.<\/em><\/span>
\n G\u0142o\u015bne \u201eDobranoc” po\u0142o\u017cy\u0142o tam\u0119 ostatnim zwierzeniom. W \u0142\u00f3\u017ckach rozmawia\u0142y\u015bmy nad miesi\u0105cem sp\u0119dzonym na wsi, i tym ostatnim wieczorem. Kolonia b\u0119dzie mi jasnem wspomnieniem w szarzy\u017anie dni powszednich….”
\n<\/em><\/span><\/p>\n\n\t\t